واژه دهیاری برای اطلاق بر یک نهاد وسازمان برای اداره و تولیت امور مرتبط با مدیریت روستایی با تصویب قانون تشکیلات وظایف وانتخابات شوراهای اسلامی کشور وانتخاب شهرداران مصوب 1/3/1375 (موسوم به قانون شوراها) خلق شد.

ماده 68 قانون شوراها ضمن بر شمردن شرح وظایف شورای اسلامی روستا یکی از وظایف آن را انتخاب فردی ذیصلاح به سمت دهیار برای مدت چهار سال بر اساس آیین نامه مربوط ومعرفی به بخشدار جهت صدور حکم دانسته است. علی رغم ذکر وظیفه صدرالذکر برای شورای اسلامی روستا ، خلاء ناشی از فقدان سازمان وتشکیلات اداری مناسب برای نهاد دهیاری همچنان احساس می شد. بر اساس ضرورت ماده واحده قانون تأسیس دهیاری های خود کفا در روستا های کشور پس از طی مراحل قانونی در تیرماه 1377 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.

این قانون ، وزارت کشور را موظف کرده است که آیین نامه مالی ، استخدامی واساسنامه ، تشکیلات وسازمان دهیاری ها را تهیه وبه تصویب هیأت وزیران برساند پس از تصویب قانون تأسیس دهیاری های خود کفا ، اساسنامه ، تشکیلات وسازمان دهیاری ها نیز در بهمن 1380 به تصویب هیات دولت رسید در این اساسنامه ضمن بیان ساز وکار صدوی مجوز تاسیس دهیاری ، شرح وظایف تفصیلی دهیار ودهیاری در 48 بند جهت اداره وحفظ توسعه پایدار روستا ذکر شده است. همچنین آیین نامه دهیاری ها در مرداد ماه 1382 وآیین نامه استخدامی دهیار ها نیز در تیر ماه 1382 از تصویب هیات دولت گذشت.

خوشبختانه با این تحولات در حوزه مسائل روستایی، لایحه موسوم به قانون تجمیع عوارض نیز از سوی وزارت اقتصادی دارایی در مجلس مطرح گردید وبا نظر مثبت ومساعد نمایندگان محترم مجلس شواری اسلامی مصوب گردید که از محل 12 در هزار حقوق گمرگی کالاهای وارداتی 30 درصد واز محل عوارض سوخت ، سیگار شماره گذاری نیز 20 درصد به منظور توزیع بین دهیاری های سراسر کشور در اختیار وزارت کشور (سازمان شهرداریها ودهیاریهای کشور) قرار گیرد. همچنین مقرر  شد 100 درصد عوارض خارج از حریم هر یک از شهرستانها نیز بین دهیاری های همان شهرستان توزیع گردد.

سال اجرای قانون تجمیع عوارض 1382 بوده است، از این رو با تخصیص وپرداخت عواید مذکور وتوزیع بین دهیار ها، روح تازه ای به کالبد وفضای روستاهای کشور دمیده وزمینه رشد ورونق فعالیت های روستایی فراهم شد.

 

نوشته شده در تاریخ جمعه 5 تیر 1388    | توسط: یوسف دیندار    |    |
نظرات()